PIERWSZA ROCZNICA ODEJŚCIA DAVIDA LYNCHA

Mija rok od odejścia Davida Lyncha. Wciąż jest nam trudno pogodzić się z jego nieobecnością, a upływający czas uświadamia nam coraz wyraźniej, jak bardzo był nam bliski i jaki wywarł wpływ na kształtowanie naszego postrzegania świata, myślenia o kinie i sensie artystycznej twórczości, a tym samym, jak głęboka jest to dla nas strata. David Lynch był naszym serdecznym przyjacielem oraz źródłem wsparcia i energii. Przez lata współtworzył historię CAMERIMAGE, a głębi tej relacji nie sposób zamknąć w słowach. Dlatego też pozwoliliśmy przemówić obrazom.

Cała miniona edycja festiwalu była naszym hołdem złożonym Davidowi, próbą poczucia jego metafizycznej obecności poprzez filmy, dźwięki i gesty, które po sobie zostawił. Jego twórczość towarzyszyła nam każdego festiwalowego dnia. Przypomnieliśmy nie tylko jego najsłynniejsze dzieła, takie jak Zagubiona autostrada czy kultowy serial Miasteczko Twin Peaks, ale także mniej znane, czasem zupełnie nieoczywiste jego działania, od eksperymentów i filmów krótkometrażowych, przez projekty muzyczne i teledyski, aż po realizacje z ostatnich lat i filmy dokumentalne ukazujące go przy pracy. Ponadto każdy zeszłoroczny seans poprzedzały krótkie nagrania wideo Davida Lyncha – proste, codzienne komunikaty, czasem żartobliwe, czasem medytacyjne, które tak bardzo oddawały jego sposób myślenia i bycia, a dziś nabierają szczególnej, poruszającej wagi.

Zeszłoroczna odsłona festiwalu była również okazją do spotkania z jego przyjaciółmi i wieloletnimi współpracownikami, którzy znali go zarówno z planu filmowego, jak i życia codziennego. Była z nami m.in. producentka Sabrina S. Sutherland, producent oraz scenarzysta Erik Crary, scenarzysta, producent i asystent wykonawczy Michael Barile, a także Otto Urban, kurator wystawy „Up in Flames”, poświęconej twórczości Davida Lyncha, czy autorzy zdjęć Peter Deming, Ron Garcia oraz Frederick Elmes, odpowiedzialni za wizualną stronę wielu niezapomnianych obrazów w dorobku reżysera.

Wspólnie wspominaliśmy Davida, dzieliliśmy się historiami, milczeniem i emocjami, próbując oswoić pustkę, jaka po nim pozostała. Choć minął rok, jego obecność nie zniknęła ani nie zbladła. Jest wciąż żywa w naszych sercach i pamięci, w festiwalu, który współtworzył i w poczuciu, że pewne spotkania zmieniają nas na zawsze.